Ludwik…tak się zmieniałem

Ludwik pojawił się na polskim rynku w połowie lat 60-tych XX wieku, a dokładnie w 1964 roku – kilka lat po premierze płynu do mycia naczyń na amerykańskim rynku. Współtwórcami wynalazku byli inż. Hanna Majchert oraz inż. Zbigniew Korda. Właścicielem Patentu zostały Zjednoczone Zespoły Gospodarcze INCO w Warszawie. Pierwszy płyn Ludwik dostępny był oczywiście wariancie miętowym, w szklanej butelce o pojemności 250 ml, z ozdobną kratką.

*Ludwik pojawił się na rynku w 1964 roku i był pierwszym w Polsce płynem do mycia naczyń.

Pierwsza modyfikacja butelki miała miejsce w 1967 roku. Butelkę poddano lekkiemu odświeżeniu, wciąż jednak pozostawała ona szklana.
W związku z szybko rosnącym popytem na płyn konieczne stało się poszukiwanie opakowań bardziej nowoczesnych i wygodniejszych w użyciu. W okresie PRL zdobycie surowca do produkcji dużej liczby opakowań stanowiło trudne zadanie, gdyż polietylen był praktycznie niedostępny. Firma znalazła rozwiązanie polegające na skupowaniu zużytych worków po nawozach sztucznych, foliach ogrodniczych i przetwarzaniu ich na własnej linii do regranulacji. Aby zachować jednolity kolor butelki dodawano czarnozielony barwnik. Dzięki temu zabiegowi w 1969 roku powstała pierwsza butelka z polietylenu wtórnego o pojemności 250 ml opatrzona białym nadrukiem w technice sitodruku.
Początek lat 70-tych to nadal butelki z polietylenu wtórnego, ale o zwiększonej pojemności do 500 ml, opatrzone prostą etykietą papierową.
Rok 1971 przyniósł zarówno zmianę kształtu i koloru korka, jak również lekką modyfikację etykiety. W 1972 roku powróciliśmy do wykorzystywanej wcześniej techniki sitodruku. W tym roku zmianie uległa także kolorystyka butelki, która produkowana była od teraz z polietylenu pierwotnego z domieszką wtórnego.
Rok 1992 był przełomowy ponieważ płyn rozlewano już do białych butelek o pojemności pół litra i litr opatrzonych lakierowaną papierową etykietą. Do ich produkcji stosowano już łatwo dostępny, oryginalny polietylen. W trosce o środowisko oraz większą estetykę produktu wycofano z produkcji długo schnące farby rozpuszczalnikowe.
W drugiej połowie lat 90-tych wszystkie butelki Ludwika posiadały wielokolorowy nadruk wykonywany na nowoczesnych sitodrukarkach produkcji francuskiej. Zastosowane farby polimerowe utwardzane były lakierami UV i nie emitowały rozpuszczalników do środowiska. W 1995 roku pojawiła się druga odmiana zapachowa płynu – wariant cytrynowy, a w 1998 pojawił się wariant brzoskwiniowy.
W 2004 roku Ludwik po raz kolejny został odmłodzony. Zmienił się kształt butelki oraz szata graficzna. W 2005 roku do sprzedaży wszedł Ludwik o zapachu grapefruitowym, natomiast w roku 2008 roku pojawił się aloesowy balsam do mycia naczyń.
W 2009 roku Ludwik podążając za zmianami i oczekiwaniami Konsumentów ponownie się zmienia. Biała butelka zyskuje nową, atrakcyjną i niezwykle czytelną etykietę, a kształt butelki staje się bardziej ergonomiczny i wygodny dla użytkowników. W tym zasie do sprzedaży wprowadziliśmy: - wariant antybakteryjny - wariant pomarańczowy - wariant lawendowy - owocowy koktajl oraz truskawkowe lato – wersje letnie
W 2013 roku Ludwik przeszedł kolejną wizualną metamorfozę. Nowa kreacja etykiet nie tylko podniosła walor estetyczny produktu, ale ułatwiła Konsumentowi szybkie odnalezienie na sklepowej półce swojego ulubionego wariantu płynu lub balsamu Ludwik. Atrakcyjny wizerunek zapewnia lekkość i przejrzystość produktom, a zastosowana powtarzalność spójnych elementów pozwala zachować identyfikację wizualną płynów. Zmianie uległ również sam korek, stał się bardziej ergonomiczny i subtelniejszy wizualnie.